شهید «غلامحسین محمدی» در وصیت‌نامه‌اش آورده است: «شهدا توانستند با اهدای خون خود، درخت اسلام را آبیاری کنند و به استکبار جهانی بفهمانند که ما پیروان راه حسین (ع) هستیم و زیر بار ظلم نخواهیم رفت ...»
همسر شهید "غلامحسین محمدی" در خاطره ای از همسر شهیدش گفت: «شبی او تا صبح گریه کرد و صبح هنگام رفتن به جبهه گفت دیشب نوری را دیده ام و می دانم اینبار که به جبهه بروم شهید خواهم شد.»
شهید غلام حسین محمدی فرزند صی احمد و در دوازدهمین روز از خرداد ماه سال 1326 شمسی در بخش مرکزی شهرستان دهلران دیده به جهان گشود.وی که دارای سواد خواندن و نوشتن در زمان جنگ تحمیلی رژیم بعث عراق علیه ملت ایران بود به عنوان رزمنده بسیجی به گردان505محرم لشگر11حضرت امیر(ع)به سپاه پاسداران پیوست و راهی جبهه های نبرد با متجاوزین شد تا آنکه سرانجام در تاریخ 17فروردین سال1362در منطقه منطقه قلاویزان به شهادت رسید مزار این شهید در جوار امامزاده اکبر قرار دارد.