کرمانشاه - شهدای دی ماه

شهید «سیدمیران حسینی» که از جوانی به خدمت نظامی علاقه‌مند بود، در جریان دفاع از کشور در برابر نیرو‌های بعثی عراق مفقودالاثر شد و هیچ نشانی از او به دست نیامد.

شهید«محمدرضا صابری» امدادگر کرمانشاهی، در جریان انتقال مجروحان پاسدار و ارتشی در منطقه آوه زین گیلانغرب، جان خود را فدای نجات دیگران کرد و در تاریخ ۱۶ دی ۱۳۵۹ به درجه رفیع شهادت نائل آمد. او پیش از شهادت، سال‌ها در هلال‌احمر کرمانشاه به‌طور فی‌سبیل‌الله و بدون چشم‌داشت خدمت کرده بود و یاد و نامش همواره زنده است.

شهید «سعدالله کرمی» با لبیک‌گویی به فرمان تاریخی حضرت امام خمینی (ره) و در دفاع از اسلام و انقلاب، لباس پاسداری بر تن کرد و پس از حضور مستمر در مأموریت‌ها و عملیات‌های منطقه گیلانغرب، سرانجام در سال ۱۳۵۹ در تپه‌های چغالوند، بر اثر اصابت گلوله توپ دشمن بعثی، به فیض عظیم شهادت نائل آمد.

شهید «مهدی نقیب‌زاده»، ارتشی مؤمن و شجاع از دیار کرمانشاه، با سال‌ها مجاهدت در ارتش و حضور در سخت‌ترین میدان‌های نبرد، سرانجام در تنگه حاجیان و در خط مقدم مقابله با ارتش بعث عراق، به آرزوی دیرینه خود یعنی شهادت دست یافت.

شهید «اسمعلی فرتوت‌زاده»، رزمنده‌ای از دیار سنقر، پس از ۱۸ سال خدمت صادقانه در توپخانه نیروی زمینی ارتش، سرانجام در بهمن‌ماه ۱۳۵۹ در جبهه سرپل‌ذهاب به فیض عظیم شهادت نائل آمد.

شهید «حسینعلی پرویزی»، پسری با ایمان و اخلاق نیکو، از روستای عباس‌آباد کنگاور بود که پس از تلاش بی‌وقفه در مسیر انقلاب اسلامی و خدمت در جبهه‌های جنگ تحمیلی، در ۱۴ دی ماه ۱۳۶۱ به آرزوی دیرینه‌اش یعنی شهادت رسید.

تصاویر به‌یادگارمانده از شهید والامقام «شاهین صیدمحمدی» به‌منظور پاسداشت مقام این شهید فرهنگی و بازخوانی بخشی از زندگی و مجاهدت‌های وی منتشر شد.

شهید «براتعلی نیکجو صفا» حتی در کوچک‌ترین لحظات زندگی، یاد دیگران را فراموش نمی‌کرد. وقتی دید فرزندش با شیر خشک سازگار نیست، کارت سهمیه‌اش را به نیازمندان سپرد و عشق و ایثار را معنا کرد.

شهید «میرآقا نعمتی» در بخشی از وصیت نامه اش آورده است: برای من گریه نکنید؛ برای امام حسین (ع) و اهل‌بیتش گریه کنید، چرا که آنان غریب‌اند.

شهید «میرآقا نعمتی»، فرزند خانواده‌ای کشاورز، با وجود مشکلات، لباس رزم پوشید و در راه دفاع از میهن به شهادت رسید.