آخرین اخبار:
کد خبر : ۶۳۳۶۵۳
۰۹:۱۸

۱۴۰۵/۰۷/۲۸

با شهادت، مسئولیت ما جان می‌گیرد

شهید «علی‌بخش آرویی‌حسینی» در نامه‌ای نوشت: «وقتی خبر از شهادت برادران دیگر می‌آید میبینم که باز مسئولیت سنگین‌تر می‌شود ولی در مقابل باز هم ما سستی می‌کنیم، در بیانمان، در گفتارمان و در حرکاتمان سستی می‌کنیم و می‌بینیم که نه لیاقت ماندن داریم و نه لیاقت رفتن. پس بارخدایا هرچه خودت میدانی همان کن که تو دانای حکیم هستی.»


با شهادت، مسئولیت ما جان می‌گیرد

به گزارش نوید شاهد شهرستان‌های استان تهران، شهید علی بخش آرویی حسینی، یادگار اصغر (فوت ۱۳۴۹) و فیروزه بیست و نهم خرداد ۱۳۴۱ در روستای آرو از توابع شهرستان دماوند به دنیا آمد. او دانشجوی سال اول رشته شیمی بود. ازدواج کرد و صاحب یک پسر شد. به عنوان پاسدار در جبهه حضور یافت. این شهید گرانقدر بیست و هشتم مرداد ۱۳۶۶ با سمت فرمانده گروهان در پاسگاه زید عراق دچار سانحه رانندگی شد و به شهادت رسید. پیکر وی را در زادگاهش به خاک سپردند.

در ادامه متن نامه‌ای از شهید «علی‌بخش آرویی‌حسینی» را مرور می‌کنیم:

جوان‌ها رفتند و آنها که ماندند مسئولیتشان در قبال خون شهدا بسی سنگین‌تر شده است و نمی‌دانم چگونه می‌شود از پس آن برآمد و چاره‌ای جز این نیست که هرچه در توان داریم به پس کار بریم تا شاید مورد لطف خدا قرار بگیریم.

این بار را اگر به دوش حیوانی قوی می‌گذاشتند کمرش از وسط دو تا می‌شد ولی نمی‌دانم این انسان چه موجودی است که تحمل این بار سنگین را می‌کند. باری رسالت خون شهدا بسیار بسیار سنگین می‌باشد. خدا نکند که در این کار سستی کنیم که در آن دنیا نمی‌توانیم جواب خون‌های ریخته شده را بدهیم.

باری نمی‌دانم چه بگویم و چه بنویسم. مغزهایمان کوچک و یارای نوشتن چیزی در این مورد را نمی‌دهد و اگر دریا‌ها هم مرکب می‌شد و علم ما هم هزاران برابر می‌شد باز نمی‌توانستیم در مقابل این عزیزان کلمه‌ای بنویسیم.

رسالت اینها مشکل است و ما باید در اعمالمان و حرکتمان این رسالت عظیم را پیاده نماییم و چه مشکل است وقتی به من خبر دادند که عزیزی از عزیزان ما در روستای آرو به درجه شهادت نائل آمده است باز احساس کردم که مسئولیتم بیشتر می‌شود.

وقتی خبر از شهادت برادران دیگر می‌آید میبینم که باز مسئولیت سنگین‌تر می‌شود ولی در مقابل باز هم ما سستی می‌کنیم، در بیانمان، در گفتارمان و در حرکاتمان سستی می‌کنیم و می‌بینیم که نه لیاقت ماندن داریم و نه لیاقت رفتن. پس بارخدایا هرچه خودت میدانی همان کن که تو دانای حکیم هستی.

انتهای پیام/


گزارش خطا

ارسال نظر
تازه‌ها
طراحی و تولید: ایران سامانه