نوید شاهد- عزیزانم! تا پیشکسوتان این ملتید، قدر خودتان را بدانید. شهیدتان را در خودتان جلوه گر کنید، به طوری که هر کس شما را می بیند، پدر شهید یا فرزند شهید را، به عینه خود شهید را احساس کند، با همان معنویت، صلابت و خصوصیت.

نوید شاهد- خواهش می کنم مرا حلال کنید و عفو نمایید. من نتوانستم حق لازم را پیرامون خیلی از شماها و حتی فرزندان شهیدتان ادا کنم ، هم استغفار می کنم و هم طلب عفو دارم. دوست دارم جنازه ام را فرزندان شهدا بر دوش گیرند، شاید به برکت اصابت دستان پاک آنها بر جسدم، خداوند مرا مورد عنایت قرار دهد.

نوید شاهد - در فرازی از وصیت‌نامه شهید «فرض اله رحیمی» آمده است: «از برادرم عبدالله می خواهم سنگر مرا خالی نگذارد و من برای همین که می دانم سنگرم را خالی نمی گذارند با آغوش باز شهادت را می پذیرم.»

نوید شاهد- در فرازی از وصیت‌نامه شهید «احمد بیگداشتی» آمده است: «ملت مسلمان و مبارز ایران، از مسیر صحیح اسلام منحرف نشوید و پاسدار انقلاب باشید. انقلاب ما احتیاج به خون دارد و باید درخت انقلاب اسلامی که حامی مستضعفان است با خون گرم جوانان وطن آبیاری شود.»

نوید شاهد- خطاب به برادران سپاهی و ارتشی، شناخت به موقع از دشمن و اهداف و سیاست های او و اخذ تصمیم به موقع و عمل به موقع؛ هر یک از اینها اگر در غیر وقت خود صورت گیرد، بر پیروزی شما اثر جدی دارد.

نوید شاهد- از همه طلب عفو دارم از همسایگانم، دوستانم و همکارانم طلب بخشش و عفو دارم. از رزمندگان لشگر ثار الله و نیروی با عظمت قدس که خار چشم دشمن و سد راه او است، طلب بخشش و عفو دارم خصوصا" از کسانی که برادرانه مرا کمک کردند.

نوید شاهد- نمی توانم از حسین پور جعفری نام نبرم که خیر خواهانه و برادرانه مرا مثل فرزندی کمک می کرد و مثل برادرانم دوستش داشتم از خانواده ایشان و همه برادران رزمنده و مجاهدم که به زحمت انداختمشان عذر خواهی می کنم.البته هخه برادران نیروی قدس به من محبت برادرانه داشته و کمک کردند و دوست عزیزم سردار قاآنی که با صبر و متانت مرا تحمل کردند.

نوید شاهد- پروردگارا! تو را سپاس که مرا با بهترین بندگانت درهم آمیختی و درک بوسه بر گونه های بهشتی آنان و استشمام بوی عطر الهی آنان را " یعنی مجاهدین و شهدای این راه" به من ارزانی داشتی.

نوید شاهد- خداوند، ای عزیز! من سال هاست از کاروانی جا مانده ام و پیوسته کسانی را به سوی آن روانه می کنم، اما خود جا مانده ام. اما تو خود می دانی هرگز نتوانسته ام آنها را از یاد ببرم.پیوسته یاد آنها، نام آنها، نه در ذهنم، بلکه در قلبم و در چشمم با اشک و آه یاد شدند. عزیز من! جسم من در حال علیل شدن است. چگونه ممکن است کسی که چهل سال بر درت ایستاده است را نپذیری؟ خالق من، محبوب من، عشق من که پیوسته از تو خواستم سراسر وجودم را مملو از عشق به خودت کنی؛ مرا در فراق خود بسوزان و بمیران.

نوید شاهد- برادران و خواهران، پدران و مادران، عزیزان من! جمهوری اسلامی، امروز سربلندترین دوره خود را طی می کند. بدانید مهم نیست که دشمن چه نگاهی به شما دارد، دشمن به پیامبر شما چه نگاهی داشت و چگونه با پیامبر خدا و اولادش عمل کردند، چه اتهاماتی به او زدند، چگونه با فرزندان مطهر او عمل کردند؟ مذمت دشمنان و شماتت آنها، و فشارآنها، شما را دچار تفرقه نکند.