جانباز کرمانشاهی می گوید: جزیره ای در سد دربندی خان وجود داشت که فرمانده ما را موظف کرده بود برای نگهبانی آنجا برویم. شب که شد صدای قایق های دشمن را از نزدیک می شنیدم و به فرمانده گفتم دشمن به ما نزدیک شده جالب اینجا بود که ما حق تیراندازی هم نداشتیم...

فرزند شهید «نصرت الله زبردست» می‌گوید: پدرم یک روز از محل کارش به خانه بازگشت و مقداری پول و وسایل داشت. آن را به ما بخشید و ما را بوسید و سفارش کرد مراقب همدیگر باشید ممکن است این بار بروم و دیگر برنگردم و همین طور هم شد.

«یحیی پور احمدی» جانباز کرمانشاهی می‌گوید: پرستاران همیشه قبل از پانسمان بر سر و دستان ما بوسه می زدند و با چهره‌ای بشاش و خندان با مجروحین برخورد می کردند و اما در پایان تعویض پانسمان گاهاً گریان می شدند صحنه عجیبی بود.

«فتح اله فلاحی» برادر شهید «عزت اله فلاحی» می گوید: یک روز برادرم با مادرم در حال صحبت بود که من هم از راه رسیدم. او به مادرم می گفت ما چند برادر هستیم اجازه بده به جبهه بروم. اگر من هم شهید شوم برادران دیگرم در کنار تو هستند که به یکباره به من گفت؛ شما بگو که رفتنم اشکالی ندارد. هزاران حرف نگفته در چهره داشت که من قبول کردم و نهایتا مادرم هم رضایت داد و راهی جبهه شد.

دختر شهید«جهانگیر صفریانی» می گوید: 13 فروردین که اعلامیه پدر را بر در و دیوار خانه مان دیدم باور کردم که دیگر پدرم را نخواهم دید پیکرش را به میانه آوردند در حالی که اشک صورتم را پوشانده بود با شاخه گلی به سوی او رفتم.گفتم"سلام بابا" اما جوابی نشنیدم.

«ذوالفقار طلوعی» آزاده کرمانشاهی گفت: «یک روز مسئولین اردوگاه اسرا را تهدید کردند. در جواب آنها یکی از اسرا بلند شد و در حالی که تیغ تیزی در دست داشت به فرمانده ی عراقی گفت: شما ما را به ضرب و شتم تهدید نکنید، اگر این دست ها برای شما بلوک بزنند، خودمان یکی یکی انگشتانمان را قطع می کنیم ...»

رییس دانشگاه پیام نور شهرستان ثلاث باباجانی، گفت: انقلابی، متعهد و متخصص، جهادگر و فعال، خستگی ناپذیر و امیدوار بودن از شاخصه های یک دانشجوی بسیجی است.

مادر شهید« ایرج الماسی»، گفت: شهید به نجابت و پاکی در بین اقوام، نزدیکان و دوستان زبانزد بود و همین موضوع در جبهه هم باعث شده بود که دو سال در کنار فرمانده اش از وطن خود دفاع کند.

رییس نهاد کتابخانه های شهرستان قصر شیرین، گفت: در راه ترویج فرهنگ ایثار و شهادت از هیچ کوششی دریغ نمی‌کنیم.

همرزم شهید « شهریار قلی پور» می گوید: « شهید یکه و تنها با شجاعتی وصف ناپذیر زیر آتش دشمن که یک لحظه هم قطع نمی شد می رفت و تا آخرین فشنگ با آنها می جنگید.»