شهید «جمشید نیکویی‌آیین»، از رزمندگان ارتش جمهوری اسلامی ایران، که به دلیل مشکلات ناچار به ترک تحصیل و اشتغال به کارگری شده بود، پس از پیوستن به ارتش در سال ۱۳۵۹، سرانجام هفتم تیرماه ۱۳۶۲ در منطقه گیلانغرب بر اثر اصابت ترکش خمپاره به فیض عظیم شهادت نائل آمد.

شهید «فریدون دولت‌خواه»، از اهالی روستای دشه شهرستان پاوه، در نخستین ماه‌های پس از پیروزی انقلاب اسلامی و همزمان با ناامنی‌های غرب کشور، بر اثر انفجار مین در منطقه باینگان به شهادت رسید و نام خود را در زمره شهدای سرافراز این سرزمین ماندگار کرد.

شهید «محمدناجی قاسمی»، از شهدای شهرستان پاوه، هفتم تیرماه ۱۳۵۹ در منطقه باینگان بر اثر انفجار مین به‌جامانده از دشمن به شهادت رسید. این دانش‌آموز متعهد که در روستای دشه دیده به جهان گشوده بود، با نثار جان خود در راه دفاع از میهن، نامش را در زمره شهدای سرافراز انقلاب اسلامی جاودانه کرد.

«فاطمه امانی» می‌گوید: در روز‌های سخت انتظار، دلم را به دست آسمان سپردم و گفتم:«شهادتت مبارک عزیز دلم. احمد با ایمان و مهربانی‌اش همیشه در خط مقدم دفاع از حرم و وطن بود. حالا که رفته، می‌دانم راهش ادامه دارد و نور امید هیچ‌گاه در دل ما خاموش نخواهد شد.»

شهید «مصطفی هژبری» در بخشی از وصیت نامه اش نوشته است: خداوندا، من این راه را انتخاب کرده‌ام و به سوی تو پرواز می‌کنم. اگر شهید شدم برای من گریه نکنید؛ گریه شما بر اباعبدالله الحسین (ع) باشد که در صحرای کربلا بدون کفن بر خاک افتاده بود.

شهید «مراد علی ویسی» در وصیت‌نامه‌اش خطاب به مادر و خانواده تاکید کرده است: مادر! پیامم به تو این است که جز راه امام و اسلام راه دیگری نپیمایی. غم و اندوهی که برای من می‌گذارید تنها به یاد خدا، اسلام و آزادی باشد و تلاش شما برای پر دوام بودن میهنم باشد.»

شهید «عارف ویسی» در بخشی از وصیت نامه خود نوشته است: زندگی دنیا زودگذر است، اما ایمان و تلاش برای حق و عدالت همیشه ماندگار است. قدر خانواده‌تان را بدانید، به خدا توکل کنید و با دانش و غیرت، راه خود را بسازید تا همیشه سربلند باشید.

شهید «کرم احمد ویسی» شما ای برادران و خواهران اگر من در جبهه شهید شدم برای من گریه نکنید بلکه افتخار کنید که خداوند به من چنین نعمتی داده است و باز از شما برادران و خواهران می خواهم که همیشه به یاد خداوند باشید و نماز بخوانید و روزه هایتان را حتما بگیرید.

شهیدی «سعداله شفیعی‌نیا» مسیر زندگی پر پیچ و خم، راه ایثار و شجاعت را انتخاب کرد و در سال‌های دفاع مقدس با حضور در جبهه‌ها، پای در راهی گذاشت که به نهایت فداکاری و شهادت انجامید.

شهید خدامراد حقیقی از جمله جوانان مؤمن، مخلص و انقلابی بود که در سایه تربیت خانوادگی و عشق عمیق به اسلام، همواره در انجام فرائض دینی، شرکت در محافل مذهبی و فعالیت‌های اجتماعی پیشگام بود. او قرآن را همدم لحظاتش قرار داده بود و با روحیه‌ای متواضع و جهادی، در مسیر بندگی خدا و خدمت به مردم گام برمی‌داشت.