شهيد "اکبر جامشير" آذر سال 1342 در روستاي خواجه جمالي شهرستان خشت به دنیا آمد. دانش آموز بود که جنگ شروع شد. درس را رها کرد و به جبهه رفت. او در نامه ای خطاب به دوست خود می نویسد: «برادر مجاهد سازم، نامه پر مهر و محبت شما در بهترين وقت به دستم رسيد و خوشحال شدم که نامه از دوستي که فراموشت نمي کند به دست دوستي فراموشکار مي رسد... » متن کامل نامه شهید را در نوید شاهد بخوانید.

شهید "اکبر ربیعی" در سال 1349 در نی ریز به دنیا آمد وی در وصیت خود می نویسد: اى انسانها شما مأموريت داريد، شما ازطرف خدا فرستاده شده ايد. براى انجام مأموريت...

شهید "کاووس رحمانی" در اردیبهشت ماه 1345 در روستاي اسلام آباد (ميانده) به دنیا آمد. برادرش در خاطره ای می گوید زمانی که می خواستم به جبهه اعزام شوم برادرم مانع رفتنم شد و گفت: اگر قرار است از این خانه کسی به شهادت برسد آن من هستم...

شهيد نادعلی رنجبر سال 1345 در شيراز ديده به دنیا آمد او در آخرین دیدار به مادرش می گوید: مادر اگر من شهید شدم همانند حضرت زینب صبر پیشه کن تا با صبرت افتخاری باشی برای ایران اسلامی.

ابراهيم طي 3 سال در جبهه هاي جنگ حق عليه باطل و در عمليات های مختلفی حضور داشت و آرزویش شهادت بود . او در وصیت خود شهادت در راه خدا را افتخاری بزرگ می داند.

شهید احمد تدین علاقه زيادي به امام داشت و در وصیت نامه خود می نویسد: از امام و سخنان امام در هر زمينه پيروي کنيد و از برادران بسيج وسپاه مي خواهيم که همواره پيرو خط ولايت فقيه باشند.

این گفتگو روایتی است از زبان مادری مجاهد : من مشوق پسرم بودم. با هم به حسینه ی ارشاد می رفتیم اعلاميه هاي امام را می گرفتیم. زیر چادرم مخفی می کردم و به آبادان می بردیم و رسول در سطح شهر پخش می کرد.

شهيد محمدرضا رضايي در پانزدهم شهریور سال 1345 در يک خانواده مذهبي در شهرستان بوانات ديده به جهان گشود و در خرداد 1364 به شهادت رسید.

او بود که بنای دعای کميل را در روستاهای خير گذاشت و با صدای گرم و روحانی خود به مجالس دعا صفا می بخشيد . عقيده او اين بود که بايد مانند حضرت علی (ع) زندگی کرد و مانند او شهيد شد.

جمال پس از طی دوران کودکی به مدرسه رفت و دوران ابتدايي را در مدرسه حبيب اله آموزگار گذراند او در این دوران جهت امرار معاش زندگی، نزد پدر می رفت و بر روی ظروف مسی قلم کاری می کرد.