وصيت نامه سرباز شهيد "مصطفي رحيمي"
دوشنبه, ۲۲ ارديبهشت ۱۳۹۹ ساعت ۰۷:۳۰
شهيد "مصطفي رحيمي": اگر هر زماني خواستيد کاري انجام دهيد به عاقبت و آينده آن بيانديشيد و هيچ موقع درکارهايتان تعصبي نباشيد. هميشه کارهاي نيک را از هر کس که باشد با خلوص نيت بپذيريد.
به گزارش نوید شاهد همدان: شهید مصطفی رحیمی نهم مرداد ماه سال ۱۳۴۱ در شهرستان فامنین از توابع استان همدان به دنیا آمد. پدرش بهرام نام داشت. تا پایان دوره متوسطه در رشته علوم تجربی درس خواند و موفق به اخذ مدرک دیپلم شد. در فعالیت‌های مبارزاتی شرکت کرد و در راه پیروزی قیام بزرگ ملت ایران به قدر وسع و توان خود گام برداشت. به عنوان سرباز به ارتش جمهوری اسلامی ایران پیوست و راهی جبهه های نبرد حق علیه باطل شد. سرانجام در بیست و دوم اردیبهشت ماه سال ۱۳۶۳ در منطقه عملیاتی جزیره مجنون بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید و به کاروان عظیم شهدا پیوست. آرامگاه وی در گلزار شهدای زادگاهش زیارتگاه عاشقان و دلدادگان است. برادرش علی رحیمی نیز از شهدای والامقام استان همدان است. یادشان گرامی و راهشان پر رهرو باد.

در وصیتنامه شهید آمده است:

بسمه تعالي

با سلام به حضور ولي عصر و سلام بر ملت شهيد پرور قهرمان ايران و رهبر کبير انقلاب اسلامي اينجانب مصطفي رحيمي فرزند بهرام ساکن فامنين بدينوسيله وصيت خود را به پدر و مادر و خواهران و برادرانم ابلاغ مي نمايم.

با ديد و آگاهي کامل و با توجه به عقايد و ايده هاي خودم که همانا راه حسين (ع) است به اين خدمت مقدس که وظيفه هر شخص جوان ايراني است تا دين خود را نسبت به مملکت و دين خويش ادا نماید قدم نهادم و اين را وظيفه خود دانستم که نداي هل من ناصر ينصرني حسين (ع) را لبيک گويم.

به منافقين و دشمنان اسلام اعلام نمايم که شخصی سست نيستم و از بت پرستي نفرت دارم و به خاطر اسلام و ميهن دوستي اينجا آمده ام تا از آب و خاک خود دفاع نمايم و اجازه نخواهيم داد که هيچ متجاوزي به ايران اسلامي تجاوز کند و اگر هم در اين راه کشته شويم پيروزي با ماست.

چند کلامي هم با براداران و خواهران کوچکم صحبت دارم و آن اين است که اگر هر زماني خواستيد کاري انجام دهيد به عاقبت و آينده آن بيانديشيد و هيچ موقع درکارهايتان تعصبي نباشيد. هميشه کارهاي نيک را از هر کس که باشد با خلوص نيت بپذيريد. دوم اينکه با پدر و مادر خويش مهربان باشيد.

و در آخر چند کلمه اي هم خدمت پدر و مادرم عرض مي کنم. پدر بزرگوارم و مادر مهربانم اميدوارم که توانسته باشم شما را با راهي که در پيش گرفتم شاد کرده باشم.

در ضمن پدر و مادر عزيز مرا ببخشيد که نتوانستم فرزند لايقي براي شما باشم و خواهشمندم در شهادت من گريه نکنيد زيرا من امانتي بودم از طرف خداوند در دست شما و کسي امانت را به صاحبش برگرداند نبايد احساس ناراضي کند.

همانطوري که مي دانيد هدف از خلقت بشر در اين دنيا جهاد و مبارزه در دنيا چه جهاد اصغر که با دشمنان خارجي انسان است و چه جهاد اکبر که با دشمنان ديني انسان است. امیدوارم دِين خود را نسبت به مملکت خود که همان خواسته شما بود اداء نموده باشم و اگر هر ناراحتي از بنده داريد استدعا دارم عفو نمائيد و از همه فاميلان و غير فاميلان نسبت به من حلاليت بطلبيد و هر جائي که دلتان مي خواهد مرا خاک کنيد.

والسلام

به اميد پيروزي نهائي نور بر ظلمت

مصطفي رحيمي

هميشه کارهاي نيک را از هر کس که باشد با خلوص نيت بپذيريد
برچسب ها
نام:
ایمیل:
* نظر:
خاطرات شفاهی
عکس
تازه های نشر
اخبار برگزیده