وصیتنامه بسیجی شهید "مجتبی شیراوند"
پنجشنبه, ۱۱ ارديبهشت ۱۳۹۹ ساعت ۰۷:۳۰
شهید "مجتبی شیراوند": «من از شما مي خواهم که بعد از کشته شدن من گريه نکنید بلکه براي حسين گريه کنید که چگونه در ميدان جنگ بدون ياور بود و کافران آنها را به شهادت رسانيدند.»
براي حسين(ع) گريه کنید که چگونه در ميدان جنگ بدون ياور بود
به گزارش نوید شاهد همدان: شهید مجتبی شیراوند پنجم فروردین ماه سال ۱۳۴۹ در روستای گیل آباد از توابع شهرستان نهاوند به دنیا آمد. پدرش "بارانی" کشاورز بود. تا سال دوم مقطع راهنمایی درس خواند. در فعالیت‌های مبارزاتی شرکت کرد و در راه پیروزی قیام بزرگ ملت ایران گام برداشت. به نهاد بسیج مستضعفین پیوست و به عنوان نیروی داوطلب بسیجی راهی جبهه های نبرد حق علیه باطل شد. یازدهم اردیبهشت ماه سال ۱۳۶۵ در منطقه عملیاتی فاو عراق بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید و به کاروان عظیم شهدا پیوست. آرامگاه وی در گلزار شهدای زادگاهش زیارتگاه عاشقان و دلدادگان است. یادش گرامی و راهش پر رهرو باد.

در وصیتنامه شهید آمده است:

به نام خدا

جنگ جنگ است. عزت و شرف ما در گرو مبارزات است.

سلام عليکم

با درود و سلام به رهبر کبير انقلاب اسلامي و با سلام به رزمندگان اسلام و با درود به تمامي شهداي انقلاب ايران.

پدر و مادر گراميم با درود و سلام به شما پدر و مادرم. شما بايد مرا حلال کنيد. من خودم مي دانم که شما مرا با زحمت بزرگ کرده ايد. ولي وظيفه همه ماست که به جبهه برويم.

پدرم مي دانم که شما از دستم ناراحت هستي. بايد مرا ببخشيد و مادر جان شما مرا با همه زحمت ها بزرگ کردي ولي مادر ما راه خودمان را رفته ايم.

به برادرانم بگوئيد که مرا حلال کنند و راهمان را ادامه دهند و به زن برادرانم بگوئيد که اگر حقی بر گردنم دارند مرا حلال کنند و به عموها و زن عموها بگوئيد که مرا حلال کنيد و به دائيها و زن دائيهايم بگوئيد که مرا حلال کنند.

پدر و مادر بزرگم، شما نبايد از اينکه من شهيد شدم ناراحت باشيد زيرا قرآن درباره کساني که کشته مي شوند مي فرمايد ان الله يحب الذين يقاتلون في سبيل الله بل احياء عند ربهم يرزقون خداوند دوست دارد کساني که در راه او شهيد شدند. به شهدا پاداش خوبي مي دهد.

پدر و مادر جان از اينکه وظيفه خودم را انجام ندادم من را عفو کنيد. پدرجان اين وصيت که من نوشتم براي تمام برادرانم بخوان و به رفقا بگوئيد که اگر حقي بر گردنم دارند و از من نگران هستند مرا حلال کنند.

من از شما مي خواهم که بعد از کشته شدن من گريه نکنید بلکه براي حسين گريه کنند که چگونه در ميدان جنگ بدون ياور بود و کافران آنها را به شهادت رسانيدند.

من از شما خواهشمندم که دنباله روي راه تمامي شهدا و رزمندگان باشيد.

تاريخ 3 اردیبهشت 65


براي حسين(ع) گريه کنید که چگونه در ميدان جنگ بدون ياور بود
براي حسين(ع) گريه کنید که چگونه در ميدان جنگ بدون ياور بود
برچسب ها
نام:
ایمیل:
* نظر:
خاطرات شفاهی
عکس
تازه های نشر
اخبار برگزیده