وصيتنامه بسیجی شهید "جعفر چرچى"
دوشنبه, ۲۳ دی ۱۳۹۸ ساعت ۰۷:۳۰
بسیجی شهید "جعفر چرچى": در زندگى خود بايد حسين (ع) را سرمشق قرار داد، چون ما هر چه از خلقت اين جهان داريم از خداوند است كه به خاطر اين پنج تن آل عبا براى ما آفريده به خصوص امام حسين (ع) كه خيلى قرب و مقام نزد خداوند متعال دارد. تمامى امت اسلام اگر مسلمان هستند بايد راه حسين(ع) را ادامه دهند.
به گزارش نوید شاهد همدان: شهید جعفر چرچی هفدهم خرداد ماه سال ۱۳۴۷ در شهرستان همدان و در خانواده‌ای مذهبی و ساده زیست به دنیا آمد. پدرش ابوالحسن نام داشت. سال چهارم مقطع متوسطه در رشته علوم تجربی بود که پا به عرصه جهاد و دفاع مقدس نهاد. در فعالیت‌های مبارزاتی و انقلابی شرکت کرد و در راه پیروزی قیام بزرگ ملت ایران گام برداشت. لباس رزم به تن کرد و به عنوان نیروی داوطلب بسیجی راهی جبهه های نبرد حق علیه باطل شد. بارها مجروح شد و به مقام جانبازی نائل آمد. بیست و سوم دی ماه سال ۱۳۶۵ در جریان بمباران هوایی منطقه عملیاتی شلمچه بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید و مرغ جانش به هوای دوست بال گشود. آرامگاه وی در گلزار شهدای باغ بهشت زادگاهش زیارتگاه عاشقان و دلدادگان است.

یادش گرامی و راهش پر رهرو باد.

در وصیتنامه شهید آمده است:

بسم الله الرحمن الرحيم

وَلا تَقُولُوا لِمَنْ يُقْتَلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتٌ بَلْ أَحْيَاءٌ وَلَكِنْ لا تَشْعُرُونَ

كسى كه در راه خدا كشته شده، مرده نپنداريد، بلكه زنده و جاويد است وليكن شما اين حقيقت را در نخواهيد يافت.

با حمد و سپاس خداوند متعال. آنكه هستي ام از اوست و آن كس كه مرا مى ميراند. با درود بر خاتم الانبياء حضرت محمد (ص) و با كسب اجازه از محضر مبارك امام زمان (عج) و با سلام و درود بر شهدا از صدر اسلام تا كنون و بر تمامى خانواده هاى شهدا و با سلام بر مادران و پدران شهدا چند كلامى را به حضور امت شهيد پرور عرض مى كنم. ان شاءالله كه خداوند اين شهادت را از من قبول كند.

اسلام آوردن و ادعاى ايمان نمودن در لفظ نه تنها مورد قبول خداوند نيست بلكه نفاق و دورويى هم هست كه آن به لسان آوردن تو خالى و عمل نكردن است كه آن را نهى فرموده و باعث خشم خدا مى شود. اكنون كه اسلام و ايمان مورد ادعاى مسلمانها اينچنين در معرض هجوم و حمله كفار و اجانب قرار گرفته است، به جهاد در راه خدا نرفتن و براى خدا صبر و قيام نكردن باعث خجالت و خذلان دنيوى و اخروى است. اكنون كه كربلا قبله گاه آزادى تمام جهان و بخصوص قبله گاه آزادى ايران عزيز و اسلامى شده و هر روزمان عاشوراست.

اگر انتظار پيام داريد اين پيام من است البته ديگر اين من نيستم بلكه سخن شهيدى است كه خداوند متعال بر او منت نهاد و به فوز عظيم رسانده است البته اين فوز عظيم به سراغ انسان نمى آيد بلكه اين انسان است كه بايد ارتباطاتى با خداوند متعال و با ائمه معصومين داشته باشد و كاملا از همه چيز رها و به خدا پيوسته شود تا به اين فوز عظيم نايل شود و مى رود و در جوار خداوند متعال مى رسد و در آنجا روزى خور خداوند مى شود.

در زندگى خود بايد حسين (ع) را سرمشق قرار داد، چون ما هر چه از خلقت اين جهان داريم از خداوند است كه به خاطر اين پنج تن آل عبا براى ما آفريده به خصوص امام حسين (ع) كه خيلى قرب و مقام نزد خداوند متعال دارد. تمامى امت اسلام اگر مسلمان هستند بايد راه حسين(ع) را ادامه دهند.

امام حسين فقط در شهر قرار نگرفت و به عبادت خشك و خالى بپرداخت بلكه ارتباط خود را با خداوند در ميدان جنگ بين اسلام و كفر نشان داد تا شيعيان بتوانند از اسلام بنحو احسن استفاده كنند و اسلام زنده بماند پس هر كس كه مسلمان است بايد بر عليه كفر به ستيز بپردازد و در اين جبهه هاى جنگ حضور داشته باشد و اگر خداى نا كرده كسانى هستند كه اعتقاد كافى به اسلام ندارند حداقل به خاطر وطنشان به جبهه بيايند و از ناموسشان دفاع كنند چون امام حسين مى فرمايد اگر دين نداريد لااقل آزاده باشيد. پس انسان آزاده نبايد زير ظلم برود و كشورش به دست اجنبى بيفتد.

پيام ديگرم اين است كه امت حزب الله بايد پيرو اوامر امام امت و همچنين مهم شمردن و به كار بستن سخنان ايشان باشيد يعنى حرف هاى ايشان را براى خود الگو قرار دهيد. از آنجا كه خود محصل بودم يك سخن هم به محصلين بگويم كه وظيفه شما مهمتر از همه اقشار ملت است چرا كه شما بر ميزهايى نشسته ايد كه قبلا شهداى محصل نشسته بودند و از مالى تحصيل مى نماييد كه از بيت المال مسلمين است و همسنگران شما با خون خود ورق ايثار را سرخ مى نمايند.

والله دور بودن از جبهه ها و در خط امام نبودن مساوى با بدبختى دنيوى و اخروى شماست. اگر شما بخواهيد درس بخوانيد فقط هدفتان رضاى خداوند متعال باشد و بايد مسئله اصلى را جنگ قرار دهيد و در فرصت هاى مناسب به جبهه بياييد و در حال و هواى معنويات جبهه غرق شويد و از ماديات شهر و مدرسه كمى دور شويد و هميشه به ياد شهدا و به ياد سيد الشهدا باشيد و در زندگى خود امام حسين را سرمشق قرار دهيد.

پيام ديگرم اين است كه به ديدار خانواده هاى شهدا برويد. خانواده هايى كه به قول امام چشم و چراغ اين ملتند و توسط آنها نور و روشنايى بگيريد كه شهدا چه راهى را رفتند. آنها از اينكه شما را مى بينند خيلى خوشحال مى شوند.

از پدر و مادر عزيزم كه در طول اين چند سال زحمات فراوانى براى من كشيدند طلب حلاليت مى كنم چرا كه من نتوانستم ذره اى از آن زحمتها را جبران كنم و به كليه خانواده شهيد عربزاده كه داغ پدر و فرزند يا برادر ديده اند مى گويم اگر اينكه حميد رفت تا سلام شما را به سعيد و پدرش برساند من هم مى روم تا سلام شما را به حميد و سعيد و پدرشان برسانم و اميدوارم از شهادت من ناراحت نشويد. مى دانم كه شما داغهاى بزرگى ديده ايد ولى من طاقت دورى حميد و مسعود و ... را نداشتم و پيش آنها رفتم چون شهادت ارث ماست و بهترينى است كه به ما رسيده است.

البته نمى گويم كه گريه نكنيد، گريه كنيد براى انصار اباعبد الله الحسين و خود آقا و مولايمان و بدانيد كه چقدر داغ اصحاب و فرزند را تحمل كرد .

خواهر عزيزم خود مى دانى كه من به حميد خيلى آميخته بودم. البته دوستى در دنيا وقتى ارزش دارد كه انسان هم در آخرت دوست باشد و بايد دل از دنيا و زرق و برقش بريد و به سوى خدا رفت خلاصه همچون حضرت زينب (س) صابر باش.

در خاتمه از خداوند متعال طلب استغفار و از آشنايان و رفيقان و اخوان و خواهران طلب حلاليت و التماس دعا دارم. از خداوند متعال سلامتى و طول عمر امام عزيز، فرج امام عصر، شادى ارواح شهدا، آزادى اسرا، پيروزى رزمندگان و شفاى مجروحين و معلولين را خواستارم .

خدايا خدايا تا انقلاب مهدى خمينى را نگهدار

والسلام عليكم و رحمة الله

برادر كوچك شما جعفر چرچى

10 مرداد 1365


برچسب ها
نام:
ایمیل:
* نظر:
خاطرات شفاهی
عکس
تازه های نشر
اخبار برگزیده