وصیتنامه جانباز شهید حسین رنجبرزاده
يکشنبه, ۱۰ شهريور ۱۳۹۸ ساعت ۰۷:۳۰
امیدوارم در شناخت دشمنان دقت لازم را به خرج دهید و هر گاه در انجام وظایف و خدمت گذاری به خانواده و جامعه در شما کوتاهی ایجاد شد بدانید که در اینجا پای دشمنان در خانواده یا جامعه شما باز شده و هم چون شیطان ایمان ، جوانمردی ، شرافت ، اخلاق و غیرت و زندگی را از شما خواهند گرفت.

به گزارش نوید شاهد همدان: شهید حسین رنجبرزاده دهم مهرماه سال ۱۳۴۹ در روستای حبشی از توابع شهرستان اسدآباد به دنیا آمد. پدرش عزت الله کشاورز بود. تا پایان دوره کاردانی ادامه تحصیل داد. شغل معلمی را برای خود انتخاب کرد. به نهاد نوپای بسیج مستضعفین پیوست و با آغاز سال های دفاع مقدس راهی جبهه‌های نبرد حق علیه باطل شد. دوم دی ماه سال ۱۳۶۵ در منطقه عملیاتی شلمچه بر اثر حمله شیمیایی به شدت مجروح شد. دهم شهریور ماه سال ۱۳۸۳ بر اثر عوارض ناشی از مجروحیت به شهادت رسید و به کاروان عظیم شهدا پیوست.

در وصیتنامه شهید آمده است:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلَاةِ إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ

ای اهل ایمان از بردباری و نماز کمک بگیرید که خدا با صبر کنندگان است

در ابتدای کلام تاکید می کنم که حفظ نظام جمهوری اسلامی در سایه ولایت و پاسداری از حرمت خون شهدا است.

خدا را شکر می کنم که به من فرصت داد تا بتوانم از گناهانم توبه کنم و تجدید بیعت نمایم با ائمه اطهار و به زیارت امام موسی رضا (ع) بروم و بعد این وصیت را بنویسم.

اینجانب یک بنده حقیر در پیشگاه الهی از پدر و مادرم درخواست می کنم که مرا فراموش نکنند چون احتیاج مبرم به دعای خیر شما دارم و امیدوارم که مرا ببخشید که نتوانستم گوشه ای از زحمات شما را به جا آورم. همه زندگیم مایه دردسر برای شما بودم و مردنم نیز باعث درد و رنج شما است. قرآن کریم سوره بقره: به راستی که خدا هم بازگشت کنندگان از خود به خدا را دوست دارد، هم پاکان و پاکیزگان را.

به همسر مهربان و دلسوزم می گویم که مرا ببخشید که نتوانستم شوهر خوبی برای شما باشم ولی در حد توان نسبت به همسر داری کوتاهی نکردم و به خواهران مهربانم وصیت می کنم که در قبال مشکلات و مصیبتها همچون زینب (س) استوار باشند و خدای ناکرده چنان خود را خار نگیرید که باعث شادمانی دشمنان گردید و حتی از پوشیدن سیاه در مقابل دشمنان تا حد امکان خودداری کنید.

به برادران عزیز و مهربانم وصیت می کنم که مرا حلال کنید چون در طول درمان شما را خیلی رنجاندم و توصیه می کنم در زمان مرگم خویشتن داری از خود نشان دهند و خدای ناکرده مرگم باعث این نشود که در زندگی شما خدشه ای وارد شود. به زندگی سالم و با شرافت خود ادامه دهید که حرکت شما مایه افتخار من و کوری چشم دشمنان است. امیدوارم در شناخت دشمنان دقت لازم را به خرج دهید و هر گاه در انجام وظایف و خدمت گذاری به خانواده و جامعه در شما کوتاهی ایجاد شد بدانید که در اینجا پای دشمنان در خانواده یا جامعه شما باز شده و هم چون شیطان ایمان ، جوانمردی ، شرافت ، اخلاق و غیرت و زندگی را از شما خواهند گرفت.

توصیه می شود که با دشمنان مدارا کنید و آنها را برای نقل های بعد بشناسانید ولی هیچگاه با آنها رابطه برقرار نکنید چون دوستی با دشمنان برای انسانهائی که با شرافت زندگی می کنند و از لحاظ اقتصادی دارای پیشرفت هستند مناسب نیست.

در رفتار با دوستان و خویشاوندان که احساس شخصیت برای خود نمی کنند و بی غیرتند و حسودند و زندگی دیگران را متعلق به خود و ارزش برای زندگی خود قائل نیستند تجدید نظر بنمائید.

در پایان وصیت طبق کلام امام ره با دلی آرام و قلبی مطمئن و ضمیری پاک از خدمت شما پدر و مادر و برادران و خواهران و خویشاوندان و دوستان و آشنایان مرخص و به سوی جایگاه ابدیم سفر می کنم و از همه شما التماس دعا دارم.

در ضمن هر موقع عکس من را تابلو کردید شما را به خدا قسم می دهم عکس علی را هم کنارش نصب کنید

حسین رنجبر زاده

7 تیر1382


امیدوارم در شناخت دشمنان دقت لازم را به خرج دهید
امیدوارم در شناخت دشمنان دقت لازم را به خرج دهید

برچسب ها
نام:
ایمیل:
* نظر:
خاطرات شفاهی
عکس
تازه های نشر
اخبار برگزیده