وصیتنامه سرباز شهید غضنفر زمانیان
دوشنبه, ۰۶ اسفند ۱۳۹۷ ساعت ۰۷:۳۰
هیهات که بنشینم و نادیده بگیرم در میهن خود این همه بیداد و فغن را بشنو تو ندا را که ز هر سوی بلند است فریاد کمک خواستن دین و وطن را ما مظهر اسلام اصیلیم و ظفرمند بگذار به صدام لعین لاف زدن را

با درود به رهبر کبیر انقلاب اسلامی ایران و با سلام بر شهیدان گلگون کفن.

قبل از هر چیز بگویم که من خود داوطلبانه به جبهه رفتم و اگر عشق به امام و اسلام نبود هیچ چیز نمی توانست مرا به جبهه بکشاند. من از برادران می خواهم که خوب به فرمان امام گوش دهند و پشت امام را خالی نگذارند.

بار الهی ما را سرشار از صبر و مقاومت کن و گامهایمان را استواری بخش و بر کافران پیروزمان کن.

ای دوستان من با ایمانی که به خدا و روز قیامت داشتم وظیفه شرعی خود دانستم که پا به عرصه جهاد بگذارم و شاید در راه خدا کشته شوم ولی آیا کشته شدن مرا می توان شهادت نامید. خدایا نا امید نیستم. من در خود هیچ لیاقت شهادت نمی بینم ولی آگاهم که تو توبه پذیر هستی.

برادران و دوستان همراهم شهادت یک انتخاب است انتخابی آگاهانه و مشتاقانه. حرکت عاشق است به سوی معشوق.

شعر کشته عشق از برادر غضنفر زمانیان:

نصیب هر کس نمی شود مادر مزن آتش دل بی طاقت مرا

از چهره خود پاک کن این اشک محن را

هیهات که بنشینم و نادیده بگیرم

در میهن خود این همه بیداد و فغن را

بشنو تو ندا را که ز هر سوی بلند است

فریاد کمک خواستن دین و وطن را

ما مظهر اسلام اصیلیم و ظفرمند

بگذار به صدام لعین لاف زدن را

بیرون کنم از مرز وطن دشمن بعثی

آری کنم از خار تهی صحن چمن را

هیهات که ترجیح دهم من به شهادت

در بستر خود خفتن و مردار شدن را

من کشته عشقم که به اثبات نهادم

بیرون ز لحد پیکر گلگون کفن را

بشنو تو ندا را که ز هر سوی بلند است فریاد کمک خواستن دین و وطن را
بشنو تو ندا را که ز هر سوی بلند است فریاد کمک خواستن دین و وطن را
برچسب ها
نام:
ایمیل:
* نظر:
خاطرات شفاهی
عکس
تازه های نشر
اخبار برگزیده