وصيتنامه شهید اسماعيل جهانگيرى رفيع
چهارشنبه, ۲۶ دی ۱۳۹۷ ساعت ۱۸:۵۳
توصيه من اين است که در شهادت من بگريید اما اين گريه از روى خوشحالى باشد نه از روى ناراحتى زيرا من امانتى بودم در پيش شما و چنان ارزشى ندارم كه در شهادتم كه اگر خداوند قبول كرد كسى گريه كند.

با سلام به امام زمان(عج) اين دوازدهمين اختر آسمان ولايت و امامت و نايب بر حقش امام خمينى و با سلام حضور محترم پدر و مادر عزيزم.

از آنجا كه نوشتن وصيت نامه وظيفه هر فرد مسلمان است من هم با نوشتن وصيت نامه پيامم را به ملت ايران اين ملت شهيد پرور مي رسانم هر چند كه من لياقت اين را كه براى اين ملت پيام بفرستم را ندارم.

در ابتدا از ملت ايران بخصوص از خانواده خود مي خواهم كه پيرو اين رهبر عاليقدر باشند و از خداوند طول عمر اين رهبر را تا انقلاب مهدى (عج ) بخواهند زيرا همين رهبر بود كه ما را از خواب غفلت بيدار نمود و راه جهاد با ستمگران را به ما آموخت و از آن مهمتر راه جهاد با نفاق، جهاد اكبر را آموخت كه حال اين جوانان به شوق شهادت و پيروزى اسلام به جبهه ها روى آورده اند.

در ضمن از پدر و مادر مهربان خود خواستارم كه صبر و استقامت پيشه كنند و از خداوند بخواهند كه راه حرم امام حسين باز شود تا خانواده شهدا و ساير ملت بتوانند به زيارت حرم ابا عبدالله رفته و پيام شهيدانشان را به امت مظلوم برسانند.

در آخر توصيه من اين است که در شهادت من بگريید اما اين گريه از روى خوشحالى باشد نه از روى ناراحتى زيرا من امانتى بودم در پيش شما و چنان ارزشى ندارم كه در شهادتم كه اگر خداوند قبول كرد كسى گريه كند.

برادران عزيز و خواهران مهربانم خيلى زحمت كشيده ايد. اميدوارم كه حلال كنيد و در آخر از كمك به بسيج و جبهه خوددارى نكنيد.

و من ا... توفيق

مورخه 30 آذر 1365

در شهادت من بگريید اما اين گريه از روى خوشحالى باشد
در شهادت من بگريید اما اين گريه از روى خوشحالى باشد
برچسب ها
نام:
ایمیل:
* نظر:
خاطرات شفاهی
عکس
تازه های نشر
اخبار برگزیده